ชายคนหนึ่งได้ลืมหมวกไว้ในที่ใดที่หนึ่ง เขาลืมมัน พยายามคิดทบทวนดูเท่าไรก็คิดไม่ออก เขาต้องเดินฝ่าอากาศอันหนาวเย็นโดยไม่ได้คลุมศีรษะ เขาได้มาถึงโบสถ์หลังหนึ่ง ซึ่งกำลังมีการประกอบพิธีพอดี เนื่องจากเป็นเช้าวันอาทิตย์ เขาหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ตัดสินใจย่องเข้าไปในโบสถ์ เพื่อจะขโมยหมวกสักใบ ซึ่งสาธุชนที่มาโบสถ์เอาแขวนไว้ในที่สำหรับเก็บเสื้อคลุมและหมวก
ขณะกำลังยืนเลือกหมวกอยู่นั่นเอง เขาก็ตัดสินใจเลิกขโมยหมวก เขาจึงเดินไปนั่งร่วมพิธีทางศาสนากับสาธุชนจนกระทั่งเสร็จพิธี เมื่อสาธุชนออกจากโบสถ์หมดแล้ว เขาได้เข้าไปพบบาทหลวงแล้วพูดขึ้นว่า
“คุณพ่อครับ ผมขอขอบคุณคุณพ่ออย่างสูง ที่สามารถเทศน์จนกลับจิตกลับใจผมได้”
ท่านบาทหลวงยิ้มด้วยความพอใจแล้วถามว่า
“ดีมาก ไหนลองบอกซิว่า คุณกลับใจอย่างไร ?”
“ตอนที่ผมเข้ามาในโบสถ์นี้ ผมตั้งใจจะมาขโมยเอาหมวกสักใบหนึ่ง เพราะผมทำหมวกหาย แต่พอได้ฟังเทศน์ของคุณพ่อตอนหนึ่ง ผมเลยเลิกคิดที่จะขโมยหมวก”
ท่านบาทหลวงยิ้มด้วยความพอใจอย่างยิ่งแล้วถามว่า
“บอกหน่อยซิว่า เทศน์ของอาตมาตอนไหนที่ทำให้คุณกลับใจได้ ?”
“ตอนที่ท่านพูดว่า อย่าเป็นชู้กับภรรยาของคนอื่น ข้อความตอนนี้ทำให้ผมนึกขึ้นมาได้ว่าลืมหมวกไว้ที่ไหน”
ว่าแล้วเขาก็ผลุนผลันไป ปล่อยให้บาทหลวงยืนงงอยู่คนเดียว
กรรมสั่งสม
ปิดความเห็น บน กรรมสั่งสม
