จุดเทียนปณิธาน

      ปิดความเห็น บน จุดเทียนปณิธาน

จุดเทียนปณิธาน

 

ยืดตัวตรงๆ แล้วตั้งใจฟังเรื่องราวต่อไปนี้

เพื่อความเจริญก้าวหน้าและผาสุก ขอทุกท่านจงสดับรับกถา

เพื่อนำไปปฏิบัติหัดจรรยา              ตามสมควรแก่เวลาและนาที

                                    ขอความสุขความเจริญในธรรม     จงมีแก่เหล่าคนดีผู้เป็นที่รักทั้งหลาย

                              สายสัมพันธ์คณะพระอาจารย์  ขอต้อนรับ     มาพบกับสาระและเหตุผล

                              ร้อยลำนำธรรมะ มาสร้างคน                            เพื่อให้พ้นสิ่งทราม หนามหัวใจ

                                    ในโอกาสเสร็จสิ้นการอบรมครั้งนี้หนา   คณะพระอาจารย์ไม่มีสิ่งทรงค่า จะมอบให้

                              มีเพียงสาส์นถ้อยคำกับน้ำใจ                            เป็นคำพรมอบให้ในวันลา

                              ขอให้สายสัมพันธ์ในครั้งนี้                              จงเป็นสาสน์ไมตรีที่เตือนว่า

                              เราจากกันวันนี้   ใช่จากลา                               จากเพื่อ การศึกษา ก้าวหน้าเอย…

 

               วันนี้  เป็นวันที่สอง  ที่พวกเราทุกคนได้ร่วมกันกระทำความดีให้กับตัวเธอเองในครั้งนี้  เมื่อเธอทั้งหลายมาถึงหอประชุมแห่งนี้  ซึ่งใช้เป็นสถานที่อบรม  เมื่อมาถึงปรากฏว่าผู้ที่มาให้การอบรมเป็นพระสงฆ์ทั้งนั้นเลย  หลายคนคงคิดว่า  การอบรมในครั้งนี้จะเป็นอย่างไรหนอ  เราคงต้องนั่งฟังการบรรยายนาน ๆ  ต้องนั่งสมาธิ และสวดมนต์ เพียงแค่คิดก็เป็นเรื่องที่น่าเบื่อ  บางคนคิดว่า  การเข้าอบรมในครั้งนี้เราจะได้อะไร

               การเข้าอบรม  มิใช่ถามว่าจะให้อะไรแก่เรา  แต่จะต้องถามตัวเราเองว่า  เราจะได้อะไรจากการเข้าเข้าอบรมครั้งนี้  ตัวของเธอเองจะต้องค้นหาคำตอบให้ได้  การเข้าค่ายอบรมในครั้งนี้  ใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง  เราอาจมีความคิดเกิดขึ้นหลากหลาย  บางคนคิดว่า เป็นเวลาที่สั้นนัก  มันผ่านไปรวดเร็วเสียเหลือเกิน เหมือนกับความฝัน

               ส่วนอีกคนหนึ่งกลับคิดว่า เป็นเวลาที่เนิ่นนานเสียเหลือเกิน  เมื่อไหร่จะเสร็จสิ้นการอบรมเสียที  ระหว่างความคิดของคนทั้งสองแตกต่างกัน  ซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงให้เห็นว่า  คนแรกนั้นเป็นคนที่สนใจใฝ่รู้  พร้อมที่จะน้อมรับคำสอนจากคณะพระอาจารย์  ยอมรับความรู้ใหม่ ๆ  เป็นการเพิ่มพูนความรู้ให้กับตัวเธอเอง

               ส่วนคนที่สองนั้น  ย่อมแสดงว่า  มีความคิดที่ไม่สนใจใฝ่รู้  ปิดกั้นตัวของตัวเอง  อยู่กับโลกแคบ ๆ  กับความรู้สึกเดิม ๆ  ของผู้นั้น  การอบรมครั้งนี้  พวกเธอทั้งหลายคงจะได้รู้ได้เห็น  และได้ปฏิบัติด้วยตนเอง  คณะพระอาจารย์ได้ให้พวกเธอไปโดยมิได้ปิดบังอำพราง  เมื่อมาถึงตรงนี้  เธอทั้งหลายคงให้คำตอบแก่ตัวเองได้ว่า  การเข้าค่ายพุทธบุตรคืออะไร

                                                            สร้างตึกงาม        ใหญ่โต    รโหฐาน

                                                            สร้างไม่นาน        ก็สำเร็จ    เสร็จทุกหน

                                                            แต่สร้างยาก        นั้นหรือ    คือสร้างคน

                                                            มิได้ผล                 ทุกครั้ง     ดุจดังใจ

               คณะพระอาจารย์  คณะครูกำลังสร้างให้เธอเป็นคนดี  เป็นที่ต้องการและยอมรับของสังคม  การสร้างมีอยู่  ๒  อย่างคือ  การสร้างวัตถุและการสร้างคน

               การสร้างวัตถุนั้น  เรามีทุนทรัพย์เราก็สร้างได้ไม่ยาก  แต่การสร้างคนนั้นจะต้องทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจ  สร้างด้วยความรักความเมตตา  สร้างด้วยใจที่บริสุทธิ์สะอาด  เพื่อต้องการให้เธอเป็นคนดี  เราจึงสร้างเธอด้วยความดี

 

               ขอให้เธอทั้งหลายจงจำเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้ในความทรงจำ  ณ ที่นี้เราเคยอยู่ร่วมกัน  ณ ที่นี้เคยมีเสียงหัวเราะ  ณ ที่นี้มีแม้กระทั่งเสียงร้องไห้  ณ ที่นี้เราเคยทำวัตรสวดมนต์ร่วมกัน  ต่อนี้ไปจะไม่มีภาพเหล่านี้อีกแล้ว  เหลือไว้แต่ความทรงจำ  ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ  เหล่านี้คงเป็นอนุสติให้พวกเราทั้งหลายได้ระลึกถึงกัน  แม้ในวันใดพวกเธอทั้งหลายมีจิตใจที่หดหู่  สิ้นหวังจงอย่าท้อแท้  เธอจงลุกขึ้นยืนหยัดและต่อสู้เพื่อวันข้างหน้า  คณะพระอาจารย์จะคอยเป็นกำลังใจให้และเอาใจช่วยพวกเธออยู่เสมอ

                                                            เมื่อก้าวพลาด      อย่าประมาท        เริ่มก้าวใหม่

                                                            ด้วยดวงใจ           มุ่งมั่น       จิตสรรเสริญ

                                                            มีธรรมะ               ครองใจ    ใฝ่จำเริญ

                                                            จงก้าวเดิน           บนเส้นทาง          ที่ห่างภัย

               เราต้องเลือกเดินบนเส้นทางที่ดีงาม  แต่บางครั้งชีวิตเราก็เลือกทางเดินไม่ได้  ต้องพบกับอุปสรรคนานัปการ  เมื่อชีวิตพบกับอุปสรรคอย่าท้อถอย  จงต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคนั้นให้ได้  แม้ทะเลยังมีคลื่น  ชีวิตจะราบรื่นต้องมีอุปสรรค

                                                            จงก้าวไป             ข้างหน้า   อย่ายอมแพ้

                                                            ตั้งใจแน่               เพื่อชีวิต   คิดสร้างสรรค์

                                                            ทีละก้าว               อย่างยืนยง           คงสักวัน

                                                            ชัยชนะ                 ที่มุ่งมั่น    เป็นของเรา

                                                            มุ่งมั่น     สู่จุดหมาย     หนทางไกล     ยังใฝ่ฝัน

                                                            ไม่ท้อแท้     ต่อคืนวัน     อุปสรรคนั้น     มิหวั่นใจ

               เราเลือกเกิดไม่ได้  แต่เราเลือกทำความดีได้  บางคนคิดน้อยเนื้อต่ำใจว่าเราเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน  ไม่ได้เกิดมาในตระกูลเศรษฐีที่มีฐานะร่ำรวย  แต่ขอให้เรามุ่งมั่น  เราก็สามารถก้าวไปสู่จุดหมายปลายทางได้

                                                            เกิดเป็นคน          ควรหวัง               อย่ายั้งหยุด

                                                            อย่าสิ้นสุด           ความหวัง             ที่ตั้งหมาย

                                                            หวังเถิดนะ          หวังยั่งยืน             ไม่คืนคลาย

                                                            ปราชญ์ทั้งหลาย สมหวัง                เพราะตั้งใจ

                                                            แม้เป็นเพียง         หิ่งห้อย                ที่น้อยแสง

                                                            มิอาจแข่ง             แสงแข                 แม้ที่หวัง

                                                            แต่แสงแข            กลางไพร             ใบไม้บัง

                                                            แสงแขยัง             ค่าด้อย                  หิ่งห้อยดง

               หิ่งห้อยแม้จะมีแสงในตัวเองเพียงน้อยนิด  มันก็ไปสู่จุดหมายปลายทางได้ด้วยแสงอันน้อยนิดนั้น  คนเราแม้มีโอกาสน้อย  แต่หากมีความพยายาม  ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม  สิ่งอื่นเราอาจจะแพ้เขาได้  แต่สิ่งที่จะแพ้ใครไม่ได้ก็คือความพยายาม

               การอบรมครั้งนี้  คณะพระอาจารย์ทุกรูป  ได้พยายามมอบสิ่งที่ดีมีคุณค่า  ให้แก่พวกเธอ  คณะพระอาจารย์ได้ให้พวกเธอไปโดยมิได้ปิดบังอำพราง  ขอให้เธอทั้งหลายจงนำเอาสิ่งที่พระอาจารย์มอบให้นี้ไปปฏิบัติ  นำไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ชีวิตมากที่สุด  และในวันนี้  พวกเราทั้งหลายจะได้ลาจากกันแล้ว  คณะพระอาจารย์จึงขอมอบเส้นทางแห่งความดี  ๕  สาย  ให้พวกเรานำไปประพฤติปฏิบัติ

               เส้นทางสายที่  ๑  เป็นลูกที่ดีของคุณพ่อคุณแม่  จะต้องเชื่อฟังคำสั่งสอนของท่าน  ช่วยเหลือการงานแบ่งเบาภาระของท่าน  สร้างความปลื้มอกปลื้มใจแก่ท่าน  ทำให้ท่านสบายใจและภูมิใจในความสำเร็จของลูกให้ได้  กตัญญูรู้คุณตอบแทนท่าน  รักและเคารพท่าน

                                                            แม่รักลูก              หวังปลูกสร้าง    การศึกษา

                                                            อีกจรรยา             แม่อบรม              บ่มนิสัย

                                                            แม่รักลูก              หวังปกป้อง        คุ้มครองภัย

                                                            ลูกรักแม่              ต้องให้ความ       กตัญญู

               เส้นทางที่  ๒  เป็นศิษย์ที่ดีของครูอาจารย์  บัดนี้จวนจะหมดหน้าที่ของคณะพระอาจารย์แล้ว  ต่อแต่นี้เธอทั้งหลายก็จะกลับไปสู่ความดูแลของครูอาจารย์  อยู่กับท่านจงถนอมน้ำใจท่าน  อย่าทำให้ท่านต้องลำบากใจ  หนักใจเพราะเรา  ครูอาจารย์ก็เปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สองของเรา  จะต้องรักและเคารพท่านเชื่อฟังคำสอนของท่าน  ตั้งใจน้อมรับคำสอนจากท่าน

                                                            อันศิษย์ดี              เพราะมีครู           ช่วยชูศิษย์

                                                            มอบหมายกิจ      ให้ศิษย์ไว้ ได้ช่วยเหลือ

                                                            ยามตกยาก           ต่างฝากใจ           ไว้จุนเจือ

                                                            คอยกูลเกื้อ          เอื้อเฟื้อกัน           นั้นศิษย์ครู

               เส้นทางที่  ๓  เป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อน  เมื่อเราอยู่กับเพื่อนก็ขอให้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน  พร้อมที่จะช่วยเหลือเมื่อเพื่อนเดือดร้อน  เมื่อผิดก็ตักเตือนกัน  รู้จักให้อภัยแก่กันและกันถนอมน้ำกันมีความสมัครสมานกัน  เพราะการมีเพื่อนสักคนนั้นมันง่าย  แต่การรักษาเพื่อนไว้นั้นยากกว่า

                                                            เพื่อนดี     ต้องมีน้ำใจ  มีอะไร  ชอบแบ่งปัน

                                                            ช่วยเหลือ     กันและกัน     เสียใจพลัน    

                                                            เมื่อเพื่อนตรม     และชื่นชม     เพื่อนสุขใจ

                                                            อันเพื่อนดี           มีหนึ่ง       ถึงจะน้อย

                                                            ดีกว่าร้อย             เพื่อนคิด  ริษยา

                                                            เหมือนเกลือดี     มีน้อย       ด้อยราคา

                                                            ยังดีกว่า                น้ำเค็ม      เต็มทะเล

               เส้นทางที่  ๔  เป็นพลเมืองที่ดีของประเทศชาติ เราเป็นเด็กตัวน้อยๆ เราในฐานะเพื่อนเดือดร้อน  เมื่อผิดเยาวชนผู้ที่จะเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้า เป็นผู้ที่จะดูแลประเทศชาติต่อไป บ้านเจารีตประเพณี  หากเราละเมิดกฎหมาย ก็จะทำให้บ้านเมืองเดือดร้อนวุ่นวาย

                                                            อันชาติใด      ไร้รัก               สมัครสมาน

                                                จะทำการ       สิ่งใด              ก็ไร้ผล

                                                แม้นชาติ        ย่อยยับ            อับจน

                                                บุคคล             จะอยู่สุข        ได้อย่างไร

 

               เส้นทางที่  ๕  เป็นศาสนิกชนที่ดี เราทั้งหลายเป็นคนไทย มีศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ เราทั้งหลายได้ชื่อว่า เป็นพุทธศาสนิกชน จงทำตนให้เหมาะสม ตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ให้ทาน รักษาศีล และปฏิบัติธรรม ประพฤติตนเป็นคนดี มีคุณธรรม รู้จักอายชั่วกลัวกรรม เคารพบูชาพระรัตนตรัย

                                                พุทธศาสน์                 คือน้ำ                          ชุ่มฉ่ำชื่น

                                                ย่อมหยิบยื่น               สันติสุข                      ดับทุกข์ได้

                                                            พระพุทธ       คือศาสดา

                                                            องค์พระสัมมา          สัมพุทธเจ้า

                                                            พระธรรมคือ คำกล่าว

                                                            สั่งสอนชาว   พุทธทั่วไป

                                                            พระสงฆ์        เราจงนบไหว้

                                                            เพราะสอนให้           เรารู้ชั่วดี

               ชาวพุทธใช้เทียนสองเล่ม  เพื่อบูชาพระธรรมและพระวินัยนั้น  หมายความว่า  เทียนแห่งปัญญาได้ถูกจุดขึ้นครั้งแรกในโลกโดยพระพุทธเจ้า  และได้รับการจุดต่อมาจนถึงปัจจุบัน  เป็นเวลาถึง  ๒๕๔๘  ปีมาแล้ว  แสงเทียนสว่างตา  แสงธรรมาสว่างใจ

               ลำดับต่อไปนี้  จะเป็นพิธีกรรมที่สำคัญยิ่ง  เรียกว่าจุดเทียนแห่งปัญญา  ขอให้พวกเราทุกคนจงตั้งใจน้อมรับเอาแสงสว่างที่พระอาจารย์จะจุดให้  แสงสว่างนี้คือ  แสงสว่างแห่งปัญญา

               ต่อไปนี้  คณะพระอาจารย์ผู้ได้รับการสืบทอดเทียนแห่งปัญญาจากพระพุทธเจ้า  จะได้จุดต่อให้แก่พวกเรา  ให้ทุกคนหยิบเทียน  พนมมือถือเทียนไว้ระหว่างอก  ตั้งเทียนให้ตรง  พระอาจารย์ทุกรูปโดยการนำของ…………………………………………….จะได้นำเทียนแห่งปัญญามาจุดให้พวกเราทุกคน  ขออาราธนาครับ

               แสงสว่างนี้  องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ได้จุดไว้เมื่อสองพันกว่าปีมาแล้ว  พระองค์ได้จุดแสงสว่างนี้ให้เกิดขึ้นในจิตใจของชาวพุทธ  เราจะต้องประคับประคองดวงเทียนดวงนี้อย่าให้ดับไป  ให้เปรียบดวงเทียนนี้เสมือนชีวิต  หากใครสามารถประคับประคองดวงเทียนนี้ให้สว่างไสวอยู่ตลอดเวลาได้  คน ๆ  นั้นก็จะสามารถประคับประคองชีวิตของตนเองให้เจริญก้าวหน้าได้  ขอให้ทุกคนจงรักษาเทียนที่คณะพระอาจารย์จุดให้ดีอย่าให้ดับได้

               ลำดับต่อไปนี้  คณะพระอาจารย์จะได้ให้ข้อคิดเพื่อเป็นหลักในการดำเนินชีวิตของพวกเราทุกคนสืบไป

               เมื่อพระอาจารย์แต่ละรูปได้กล่าวให้ข้อคิดจบลง  ให้พวกเราทั้งหลายเปล่งสาธุขึ้นพร้อมกัน  หนึ่งรูปต่อหนึ่งสาธุ  ทีละรูป  เป็นลำดับไป

               อันดับแรก  ขออาราธนา……………………

                                    ดวงเทียน       ดวงน้อยน้อย       หลายร้อยดวง

                              ดูโชติช่วง            งดงาม                  อร่ามแสง

                              เปรียบดวงใจ      น้อยน้อย              หลายร้อยแรง

                              ได้พบแสง           แห่งธรรม            อันอำไพ

                                    แสงพระธรรม                             นำใจ         ให้ไร้ทุกข์

                              แสงพระธรรม     นำสุข                   ทุกสมัย

                              แสงพระธรรม     ส่องสว่าง            กลางดวงใจ

                              แสงพระธรรม     นำใจ                     ให้ร่มเย็น

                                   

เปลวเทียน     ที่ทอแสง     สว่างแจ้ง     ทำลายตน

                              เปรียบเช่น     เยาวชน     สลายตน     ทำความดี

                                    เปรียบชีวิต    เฉกเช่น                ความมืดมิด

                              โยงใยยึด              ยื้อแย่ง                  แข่งความฝัน

                              จุดเทียนส่อง       สว่าง                    กลางใจพลัน

                              แสงเทียนนั้น       ผ่องพิสุทธิ์           ดุจแสงธรรม

                                    เทียนที่จุด      หมดไส้                เมื่อไรดับ

                              เมื่อเทียบกับ        ชีวิต                      ที่ผิดฝัน

                              อายุน้อย               ย่อยยับ                  กับคืนวัน

                              สิ้นเชื้อพลัน        ชีวิตดับ                เหมือนกับเทียน

                                    ชีวิตที่             ไร้สาระ                ขณะนี้

                              ยังไม่สาย             เกินที่                    จะแก้ไข

                              แม้ชีวิต                 เหลือน้อย            ลงเพียงใด

                              จงภูมิใจ               ที่ได้                      ทำดีทัน

                                    มีคนเห็น        หรือไม่                 เป็นไรเล่า

                              จงเลือกเอา          ความดี                 ที่สร้างสรรค์

                              มีคนเห็น              หรือไม่                 ไม่สำคัญ

                              ใจเรานั้น              รู้ดี                         เท่านี้พอ

(เมื่อนักเรียนกล่าวปณิธานพุทธบุตรเสร็จแล้ว)

 

               ขอเชิญตัวแทนนักเรียนนำกล่าวปณิธานจุดเทียนแห่งปัญญา

 

 

เปรียบเทียบเทียน

               ยกเทียนขึ้นเหนือศีรษะด้านซ้ายและด้านขวา  ปรับระดับเทียนให้เสมอกัน

                                    อย่าวางตนให้สูงนัก    อย่าดูถูกเพื่อน

                              อย่าวางตนเองต่ำนัก         อย่าดูถูกตนเอง

                              อย่าเป็นคนจิตใจคับแคบ เห็นแก่ตัว     คิดเอาเปรียบผู้อื่น 

                              และอย่าเป็นคนใจกว้างมากเหมือนตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

                                    แคบนัก     มักคับ     ขยับยาก     กว้างมาก     มักไม่มี     อะไรจะใส่

                              จงเลือกเอา          ความดี                 ที่สร้างสรรค์ดีกว่า

แสงเทียน2000 ปีที่พ่อจุด จะสิ้นสุดแล้วพ่อหนา

หากสูเจ้าโง่เขลาเบาปัญญา อีกไม่ช้าเทียนจะดับทับคัมภีร์

ดาวน์โหลดสื่อการสอน

เห็นว่าบทความนี้มีประโยชน์ โปรดแชร์....